Duhan je iz Amerike prenesen u Evropu već 1560. godine, najprije u Španiju, te je prvobitno korišten kao ukrasna i ljekovita biljka. Oko 1620. godine, jedan engleski kolonist počinje ozbiljnije uzgajati duhan na svojoj plantaži, u pokrajini Virginia, od sjemena dobijenog od indijanskog poglavice. Indijanci su inače duhan koristili u ritualne svrhe, pušili su lulu mira i žvakali kako bi ublažili glad na dugim putovanjima.

Prve komercijalne pošiljke duhana ovaj farmer šalje u Englesku 1620. godine, te se duhan počinje uživati kao cigara i lula. Od tada duhan se prerađuje, a kasnije i proizvodi u Evropi. Kroz te periode česte su i zbarane duhana od crkve, vlasti, pa do moralnog kodeksa. Duhan to sve preživljava i kreće prvo manufakturna, a potom i industrijska prerada duhana 1660. godine. Prvobitno se spremalo u manja pakovanja izrezanog duhana za lule, a nakon toga za cigare i cigarete.

U južnoslovenskim zemljama koje su tada bile pod austrougasrkom okupacijom otvaraju se prve fabrike duhana, prvo u Ljubljani i Rovinju (1872.godine), a potom i 1880.godine u Sarajevu i Mostaru.

Na prostorima Bosne i Hercegovine duhan se uzgaja više od dva vijeka. Još u austrougarskom vremenu počinje počinje prvi izvoz specifične vrste za naše podneblje. Autohtoni hercegovački duhan je ravnjak, koji je specifičan po činjenici da se kao rijetko koja vrsta duhana sa naših prostora može pušiti bez miješanja sa drugim soratama.

Od uvođenja monopola na duhan 1880.godine u Bosni i Hercegovini duhanska privreda se strogo kontrolliše u proizvodnji, preradi i prodaji, sve do 1945.godine kada se dozvoljava nešto liberalnija proizvodnja, ali uz strogu kontrolu prodaje. Tih godine uzgojem duhana se bavi veliki broj domaćinstava sa posebnim naglaskom na region Hercegovine. U periodima gotovo isključivo agrarnog sastava stanovnika i privređivanja uzgoj duhana bio je dominantna djelatnost za osiguranje egzistencijalnih potreba stanovnika naročito dijela nižih socijalnih struktura.

Tokom prethodnog stoljeća u Hercegovini se pored autohtonog ravnjaka proizvode i hibridne sorte, a virdžinijske i burley sorte u Bosni. Tokom toga perida organizovana proizvodnja duhana na području Hercegovine kretala se od 3.000 do 12.000 tona godišnje, a isto toliko se proizvodilo na područjima sjeverne i jugoistočne Bosne.

Na žalost sve prethodno navedene činjenice su daleko iza nas. U današnje vrijeme proizvodnja duhana na području Bosne i Hercegovina je minorna, te svakim danom zlatna vremena duhana su sve dalja od nas.

U želji da se Bosna i Hercegovina vrati na puteve stare slave ekipa entuzijasta i istinskih zaljubljenika u duhan se okupila oko ovog projekta. Prije svega da dokažu sebi, a i drugima da neopisiva tvrdoglavost i upornost koja krasi ljude u Bosni i Hercegovini može učiniti naizgled nemoguće…

U Bosni i Hercegovini napraviti brend koji će naći svoj put do svakog istinskog zaljubljenika u pušenje…